ทำไมท่านจึงไม่ควรพลาดการมาทำความรู้จักกับ นักเขียนอมตะ คนที่ ๓
ในวันที่ ๑๖ ตุลาคมนี้ ที่มูลนิธิอมตะ ?

      เมื่อสิ้นเสียงประกาศชื่อผู้ได้รับรางวัล “นักเขียนอมตะ”คนที่ ๓ ในปีนี้ว่าคือ
อาจารย์โกวิท เอนกชัยหรือ เขมานันทะ หลายคนสงสัยและสนใจใคร่รู้อย่างมากว่าท่านผู้นี้คือใคร ? บางคนอาจเคยได้ยินชื่อแต่ไม่เคยอ่านงาน  บางคนอาจเคยอ่านงานแต่ก็ไม่เคยรู้จักพบหน้าค่าตาของท่านมาก่อน บางคนรู้คร่าว ๆ ว่าท่านเคยบวชเป็นพระจำพรรษาที่สวนโมกข์พลาราม  สร้างสรรค์ผลงานทางด้านจิตรกรรมและประติมากรรมที่เป็นผลงานที่เราคุ้นตามากที่สุดหลายชิ้น โดยเฉพาะชิ้นสำคัญ ๆ คือ งานในโรงมหรสพทางวิญญาณและ รูปปั้นพระอวโลกิเตศวร แน่นอนว่าท่านพุทธทาสภิกขุกล่าวถึงอาจารย์โกวิทว่าได้สร้างผลงานที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์มากมาย และแน่นอนว่าบางคนก็เป็นลูกศิษย์ของท่านที่ให้ความสนใจและนำผลงานของท่านในรูปแบบต่าง ๆ ออกมาเผยแพร่อย่างจริงจัง ทั้งนี้เพราะความศรัทธาในแนวคิดอันลึกซึ้ง เรียบง่ายของท่าน

    อาจารย์โกวิท ปัจจุบันอายุ ๖๙ ปี ท่านเป็นชาวอำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะมัณฑณศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นลูกศิษย์อาจารย์ศิลป์ พีระศรีมีเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้องหลายคนที่เป็นศิลปินมีชื่อเสียงโด่งดังที่เราต่างรู้จักกันดีจากรั้วท่าพระลาน อาทิ อ.แนบ โสตถิพันธุ์ ศิลปินที่หลงใหลการสีไวโอลินมากพอกับกลิ่นสีและทีแปรง นอกจากนี้ก็มีกัลยาณมิตรที่รู้จักกันที่สวนโมกข์ (ขณะบวช) คือ อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติ และที่สนิทสนมกันมากอีกท่านหนึ่งคือ อาจารย์เทพศิริ สุขโสภา ซึ่งทั้งสามท่านจะมาร่วมสนทนา ขับกล่อมดนตรีเคล้าบทกวีในงานพิธีมอบรางวัลครั้งนี้ด้วย

      เนื่องจากระยะหลังท่านมีปัญหาด้านสุขภาพจึงทำให้ไม่ค่อยได้เดินทางไปบรรยายที่ใดมาหลายปีแล้ว และไม่ได้ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนมาเป็นเวลานานมาก ประกอบกับท่านรักการใช้ชีวิตอย่างสันโดษ แต่ยังคงทำงานเขียนอย่างต่อเนื่องสร้างสรรค์ผลงานมากว่า ๖๐ เล่ม  โดยมีผลงานออกมาสู่สาธารณชนอย่างสม่ำเสมอตลอดระยะเวลา ๔ ทศวรรษ และระยะหลังมานี้ท่านมีผลงานที่ออกมาหลายเล่ม  เช่น ทะเลสาบแห่งหัวใจ ปรีชาญาณของผู้ไม่รู้หนังสือ  เนื่องในความงาม ลิงจอมโจก ( ชื่อเดิม “เดินทางไกลกับไซอิ๋ว” ) จากดักแด้สู่ผีเสื้อ เพียงรักและตระหนักรู้  รุ่งอรุณแห่งความรู้สึกตัว ฯลฯ และนอกจากนี้ยังมีหนังสือของท่านอาจารย์ที่อยู่ระหว่างการดำเนินการจัดพิมพ์อีกหลายเล่ม เช่น “ทางทรายใกล้ทะเลสาบ: อัตชีวิตประวัติช่วงแสวงหามายาชีวิตของเขมานันทะ”(กำหนดออกเดือนตุลาคมนี้ ) , สุดปลายแผ่นดินโลก (ตีพิมพ์ซ้ำ ) ฯลฯ

            อาจารย์เสนีย์ เสาวพงศ์ “นักเขียนอมตะ” ท่านแรกเขียนถึงอาจารย์โกวิทไว้ตอนหนึ่งว่า “............เวลาผ่านไปราว ๔ ทศวรรษ เมื่อผมกลับมาอยู่กรุงเทพฯ ผมได้เห็นและอ่านบทความของผู้เขียนนาม เขมานันทะ ในนิตยสารบางฉบับ จึงได้สอบถามเพื่อนพ้องในแวดวงหนังสือพิมพ์และนิตยสารว่าใครรู้จักเขมานันทะบ้าง เพราะผมเคยรู้จักกับบุคคลชื่อนี้มาก่อน แต่ไม่มีใครบอกว่ารู้จกัตัว เคยเห็นแต่ชื่อ จนกระทั่งเมื่อสำนักพิมพ์มติชนเริ่มโครงการจัดทำพจนานุกรมเมื่อ ๑๐ ปีมาแล้วเป็นที่ชุมนุมผู้รู้ในวิทยาการต่าง ๆ หลายแขนง ผมได้ถามถึงบุคคลนาม เขมานันทะ อีกครั้งหนึ่ง มีท่านผู้หนึ่งบอกว่าพอรู้จักแต่ท่านได้สึกแล้วเป็นฆราวาสชื่อ โกวิท เอนกชัย แต่อาจารย์โกวิท ยังคงทำงานเหมือนอย่างเมื่อครั้งยังเป็นพระอยู่ เมื่อผมถามว่าจะมีทางพบอาจารย์โกวิทได้ที่ไหน อย่างไร ท่านผู้นั้นให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่าพบได้ยากมากเพราะอาจารย์โกวิท เดินทางไปโน่นมานี่อยู่ร่ำไป มีเวลาอยู่ที่กรุงเทพฯน้อยมาก ผมก็เลยท้อใจ เพราะตัวเองนั้นขาดสภาพคล่องในการเดินทางไปไหนมาไหน การพบปะจึงไม่ได้เกิดขึ้น”(หาอ่านได้จากสูจิบัตรงานนักเขียนอมตะ ครั้งที่ ๓ สำหรับแจกในงานวันมอบรางวัล”